Posts tonen met het label India. Alle posts tonen
Posts tonen met het label India. Alle posts tonen

vrijdag 28 november 2008

Socialist Worker over aanslagen Mumbai

Slachtoffers MumbaiDe Britse Socialist Worker plaatst vandaag deze verklaring over de bomaanslagen in Mumbai.

We zijn geschokt door door de aanvallen met vuurwapens en granaten in het centrum van Mumbai, en condoleren de families van iedereen die gedood of verwond is.

Mumbai is een stad van diversiteit, waarin de meeste etnische en religieuze groeperingen van India vertegenwoordigd zijn. De inwoners van Mumbai kunnen op geen enkele manier verantwoordelijk gesteld worden voor de daden van de Indiase staat – noch voor de brute repressie in Kashmir, noch voor de steun aan de Amerikaanse ‘war on terror’. Ze zijn ook niet verantwoordelijk voor de wijdverbreide discriminatie tegen moslims in India, de oververtegenwoordiging van moslims onder de armen en werklozen, en het vijandbeeld dat tegen hen gecreëerd wordt. Door een kogelregen af te vuren in ziekenhuizen, treinstations, hotels, op winkels en omstanders hebben de daders iedereen tot doelwit gemaakt.

Het zou een nieuwe tragedie zijn als deze aanslagen tot voorwendsel zouden worden gemaakt voor nieuwe communalistische aanvallen waarbij Indiase moslims tot slachtoffers worden gemaakt van ‘wraakacties’. Mumbai is al tientallen jaren het toneel geweest van verschrikkelijke bloedbaden, aangestuurd door politici die religieuze en etnische scheidslijnen manipuleren voor hun eigen doeleinden. We hopen dat de arbeiders in deze stad sterk genoeg zullen zijn om de pogingen te weerstaan om deze cyclus van geweld te herhalen.

De Indiase veiligheidsdiensten wijzen direct naar ‘Pakistaanse agenten’. Dit is het vaste refrein na elke terroristische daad. Maar de beschuldiging verhuld de werkelijke reden waarom India een doelwit is geworden voor terroristen. Indiase soldaten hebben het betwiste gebied Kashmir tientallen jaren beschoten met mortiervuur, granaten en raketten in een poging de provincie, waarvan de meerderheid van de bevolking islamitisch is, bij India te houden.

Daarnaast heeft het recente nucleaire verdrag tussen de VS en de Indiase regering duidelijk gemaakt hoe prominent de rol aan het worden is die India speelt als bondgenoot van het Amerikaanse imperialisme in Zuid-Azië en daarbuiten. De overweldigende meerderheid van de bevolking van India is tegen communaal geweld, oorlog en imperialisme. Afkeer van aanvallen op religieuze en etnische minderheden is de norm, net als oppositie tegen het vooruitzicht van een oorlog met Pakistan.

Mumbai heeft een trotse traditie van eenheid tussen hindoes en moslims, die teruggaat tot de beweging voor onafhankelijkheid van Groot-Brittannië. We hopen dat deze geest van eenheid in de komende dagen en weken weer zal opleven.

donderdag 6 maart 2008

China en India: twee voorbeeldmodellen?

Krottenwijken in Chinees wondermodelEric Toussaint is voorzitter van het Belgische Komité voor de Opheffing van de Derdewereldschuld. Hij schreef onder meer Je geld of je leven – over globalisering, neoliberalisme en de schuldencrisis – en beschrijft de realiteit van de economische ‘succesverhalen’ van China en India.

China wordt meestal gezien als een succesverhaal op basis van zijn economische groei afgemeten aan het Bruto Nationaal Product (bnp). Dit percentage mag misschien indrukwekkend lijken, maar China heeft gekozen voor een kapitalistisch groeimodel. Dit betekent onder meer uitbuiting van Chinese arbeiders, massaontslagen, privatisering van openbare voorzieningen, bezuinigingen op gebied van onderwijs en gezondheidszorg en ongebreidelde productie ten koste van natuur en welzijn.

In de laatste tien jaar is het percentage van de lonen in het bnp gedaald van 53 procent in 1998 naar 41 procent in 2005. Het is waar dat China een net creditor is vergeleken met de VS, maar het heeft een kolossale staatsschuld opgebouwd. Nog erger is dat de sociale ongelijkheid in afschrikwekkend tempo is gegroeid. Verschillende studies laten zien dat terwijl de levensstandaard van de armste 10 procent van de bevolking verder is teruggelopen, de rijkste 10 procent er in inkomen en gezondheid op vooruit is gegaan. Het aantal Chinese miljardairs afgemeten in dollars is gestegen van 3 in 2004 naar 106 in 2007.

Een serieuze economische terugval in de VS heeft waarschijnlijk weinig impact op de economische gezondheid van China, aangezien de Chinese export zich vooral concentreert op Europa. Toch is het niet onmogelijk dat de tegenstrijdigheden van China’s binnenlandse economie gecombineerd met een buitenlandse schok, zoals een belangrijke terugval in de VS, tot grote problemen kunnen leiden. De groei van binnenlandse schulden zowel op regeringsniveau als in bedrijven, de accumulatie van onveilige schulden in het bankwezen, het ontstaan van speculatiezeepbellen op de eigendomsmarkt en de beurs – het zijn slechts enkele factoren die vroeg of laat tot een economische crisis zouden kunnen leiden, om de tikkende tijdbom van de schreeuwende sociale ongelijkheid nog maar niet te noemen. Niet alleen de kans op een crisis, maar vooral het economische model dat hiervoor gekozen wordt moet bekritiseerd worden.

Een ander land dat gepresenteerd wordt als een succesverhaal is India. De economische groei is hoger dan 9 procent, de beurs van Mumbai (Bombay) is ‘booming’ en Indiase bedrijven investeren zowel in industrielanden als in ontwikkelingslanden.

Op een paar uitzonderingen na, berichten de media niet over de teruggelopen levensstandaard van de bevolking. De krant Hindustan Times onthulde op 14 oktober vorig jaar dat volgens een onderzoek van een regeringsinstituut 77 procent van de bevolking, ofwel 836 miljoen Indiërs, van minder dan twintig roepies per dag leeft. Dat is minder dan een halve dollar per dag.

Volgens de Indiase krant DNA is 46 procent van de Indiase kinderen ondervoed. In Mumbai, een stad met 14 miljoen inwoners waar de beurs in 2007 alle records brak, is 40 procent van de kinderen ondervoed. Ondanks negen jaar van stabiele economische groei is de hongersnood slechts met 1 procent gedaald. India prikt hiermee de klassieke leugen door dat de verrijking van de top automatisch voordelig zou zijn voor het arme deel van de bevolking.

• Een uitgebreidere versie van dit artikel is te lezen in de papieren versie van de Socialist. Neem hier een (proef)abonnement
• Eric Toussaint zal gastspreker zijn op het Marxisme Festival 2008 op 12 en 13 april. Bestel hier kaarten