Overwinning bij Visteon

Arbeiders bij het Britse Visteon hebben door een fabrieksbezetting een grote overwinning geboekt op een van de grootste en machtigste multinationals ter wereld, Ford.

De arbeiders werkten voor Ford totdat eind vorige maand 2000 mensen ontslagen werden. Volgens Ford had het geen bedrijf geen verplichtingen tegenover het personeel bij Visteon. Maar door hun actie dwongen de arbeiders honderdduizenden ponden aan ontslagvergoeding af. Veel arbeiders krijgen bedragen van 40 duizend pond of meer. Het is een van de grootste sociale plannen die Ford ooit heeft aangeboden.

Levent Adnan werkte 17 jaar in de fabriek in Enfield. ‘Dit is een fantastisch resultaat voor ons’, vertelde hij aan de Britse Socialist Worker. ‘Het is ons gelukt een grote multinational te verslaan, en Ford en Visteon hebben hun vingers gebrand. Ons dreigement om actie te gaan voeren bij Ford zelf was het keerpunt. Dit sociale plan legt de lat ook hoog als Ford ergens anders probeert arbeiders te ontslaan. Anderen hebben kunnen zien dat het mogelijk is om te winnen, als je maar hard genoeg vecht. Dit is een overwinning voor de arbeiders, en dat werd tijd ook.’

Rond de 600 arbeiders bij fabrieken in Enfield (noord Londen), Basildon (Essex) en Belfast hebben voor dit sociale plan gevochten sinds eind maart, toen ze werden ontslagen zonder waarschuwing vooraf, zonder ontslagvergoeding of pensioen. Arbeiders bezetten hun fabrieken en organiseerden 24-uurs pickets om te voorkomen dat Visteon of de administrateur KPMG machineonderdelen zouden weghalen. Ze weigerden weg te gaan totdat ze hun recht hadden gekregen, en hebben laten zien dat militante actie de beste manier is om je recht te krijgen.

Ford werd door de acties in het defensief gedrongen, en er had zelfs meer gewonnen kunnen worden. Als de bondsleiding van Unite de hele vakbond had gemobiliseerd om de bezettingen te steunen, zou dat hebben geleid tot baanbehoud. Maar het feit dat Ford uiteindelijk gedwongen werd te betalen is een fantastische overwinning. Veel arbeiders zijn dolenthousiast over het resultaat. Maar ze zijn nog niet uitgestreden.

‘Ik ga hier niet weg totdat we ons geld hebben’, zei Marcia op de picketline in Enfield. ‘Je kunt ze niet vertrouwen. We hebben Ford vernederd, en daarom zijn ze teruggekomen aan de onderhandelingstafel.’ De strijd heeft een blijvende invloed gehad op de betrokken arbeiders. ‘We weten nu dat we kunnen winnen, en zullen dus in de toekomst een positievere houding hebben’, zegt Wez Ullah, die 14 jaar bij Ford werkt. ‘Ik hoop dat dit ook invloed heeft op andere arbeiders. Zoveel mensen worden ontslagen, en tot nu toe is de norm dat ze het gewoon accepteren. Maar dit heeft mensen hun ogen geopend, en laten zien dat je het niet hoeft te pikken.’

‘We hebben nu beseft wat onze macht is’, voegt Marcia toe. ‘Toen we ontslagen werden, gingen we gewoon naar huis en dachten we dat we niets konden doen. Maar dan kom je thuis en kijk je naar je kinderen, en denk je: hoe ga ik hen te eten geven? Dan weet je dat je moet vechten. Met een groep kunnen we bergen verzetten.’

Kijk hier voor meer over de Visteon-bezetting

Vragen over de dood van Britse demonstrant

‘No justice, No peace’. Dat was de leus van een demonstratie in Londen afgelopen zaterdag, naar aanleiding van de dood van Ian Tomlinson tijdens de G20-demonstraties. De Britse Socialist Worker schrijft over de campagne voor gerechtigheid.

Ian Tomlinson stierf op 1 april op Cornhill, een straat in het centrum van Londen waar die dag duizenden mensen demonstreerden tegen de G20-top. De politie had hem kort daarvoor minstens één keer aangevallen. Maar na zijn dood probeerde de politie dit te verbergen.

Paul King, de zoon van Ian Tomlinson, sprak tijdens het protest van afgelopen zaterdag. ‘Op videobeelden is te zien dat Ian slachtoffer werd van een gewelddadige aanval van de kant van de politie,’ vertelt hij. ‘We hopen dat de betrokken agenten verantwoordelijk gehouden worden voor hun daden.’

Volgens de eerste lijkschouwing stierf Ian door natuurlijke redenen. Maar al in de dagen daarna kwamen videobeelden en getuigeverklaringen vrij die een heel ander beeld gaven. Op een video die een voorbijganger maakte met zijn mobiele telefoon is te zien hoe Ian wegloopt van de politie, met zijn handen in zijn zakken. Daarna is te zien hoe een agent met gezichtsbedekking Ian achterop zijn benen slaat met zijn knuppel, en hem dan met geweld tegen de grond werkt.

Het lijkt erop dat Ian bij zijn val meerdere keren met zijn hoofd tegen de stoep slaat. Enkele minuten later stortte hij in en overleed hij. De bewering van de politie dat de medische dienst met plastic flessen werd bekogeld toen ze probeerde Ian te helpen, wordt door meerdere ooggetuigen tegengesproken. Demonstranten zelf belden de ambulance en schermden Ian af van mensen die wegrenden voor de politie.

Ian was geen demonstrant, maar was op weg van zijn werk naar huis. Hij probeerde zijn weg te vinden door de door de politie geblokkeerde straten. De Onafhankelijke Klachtencommissie van de Politie (IPCC) doet nu onderzoek naar zijn dood, en heeft opdracht gegeven voor een nieuwe lijkschouwing. Maar de kans dat de IPCC Ian recht zal doen is klein. Voorzitter Nick Hardwick beweerde in eerste instantie dat er geen beelden van bewakingscamera’s waren waarop contact tussen Ian en de politie te zien was. Dat bleek een leugen. De enige politie-agent die in verband met Ians dood is geschorst, is nog niet verhoord.

De campagne voor een onafhankelijk onderzoek draait niet alleen om Ians tragische dood. Het gaat ook om het recht om het recht om te demonstreren. Burgerrechten liggen op dit moment onder vuur, en de bevoegdheden waarmee de politie optreedt tijdens demonstraties zijn sterk uitgebreid.