Protesten en stakingen in Peru

Duizenden mensen zijn afgelopen week in Peru de straat op gegaan tegen het vrijemarktbeleid van president Alan Garcia. De demonstraties vielen samen met een serie stakingen.

Rond de dertigduizend mensen namen deel aan een demonstratie in de Peruaanse hoofdstad Lima. Demonstranten hebben bijeenkomsten georganiseerd in grotere en kleinere steden in het hele land. Wegen, vliegvelden en spoorwegen zijn tijdelijk geblokkeerd.

Bonden van leraren en boeren voerden de acties aan. Andere bonden ondersteunden de acties. Onder de bevolking is er veel woede over de gevolgen van Garcia’s neoliberale beleid. Ook is er kritiek voor de president, die zijn verkiezingsbeloftes zou hebben gebroken en zijn linkse achtergrond zou hebben verraden. Eind vorig jaar tekende Garcia een nieuwe vrijhandelsovereenkomst met de VS. Arbeiders zeggen dat het verdrag de Peruaanse industrie, landbouw en voedselvoorziening bedreigt.

Hoewel de verwachting is dat de economische groei van Peru dit jaar op 9 procent uitkomt, zeggen de bonden dat arbeiders hier niets van terug zien. Ondertussen worden ze wel geconfronteerd met de stijgende kosten voor het levensonderhoud door de hoge voedselprijzen.

Waarom eten ze geen cake?

‘Sinds Marie Antoinette uit een raam in het paleis van Versailles hing en zou hebben gesuggereerd dat de brodeloze boeren maar cake moesten eten, hebben leiders niet meer zoveel gevoelloosheid tegenover het dagelijkse lijden van de armen getoond dan nu gebeurt in het luxueuze Windsor Hotel op het Japanse eiland Hokkaido.’

Dat schreven twee journalisten van The Guardian gisteren, in een artikel dat volledig gewijd was aan de 19 verschillende gerechten die de G8-leiders voorgeschoteld kregen tijdens hun acht-gangenmenu. Maar de copieuze maaltijd is niet het enige wat obsceen was aan de top die vandaag werd afgesloten.

Drie jaar geleden demonstreerden we met tienduizenden anderen in het Schotse Glenneagles. Terwijl wij via een onmogelijke busrit het door het leger bewaakte dorpje in de hooglanden probeerden te bereiken, voltooiden twee popmuzikanten hun lange tocht door de donkerste tunnels van Bush’ en Blairs achterste. Nadat de wereldleiders 50 miljard dollar aan hulp voor Afrika hadden beloofd – die overigens grotendeels uit het schrappen van al lang afbetaalde schulden bestond – verklaarden Bono en Geldof dat ‘de top in Gleneagles een groot succes was’ en een overwinning voor de rechtvaardigheid.

Het hoongelach waarmee de demonstranten deze lofzang begroetten, blijkt volledig terecht. Na drie jaar blijkt van de beloofde 50 miljard aan hulp voor Afrika slechts drie miljard gerealiseerd, en dan is nog altijd de vraag hoe dat is gebeurd. En nu, terwijl de voedselcrisis en de kredietcrisis de armen van de wereld verder in de ellende storten, hebben de acht wereldleiders besloten hun belofte te reduceren tot 25 miljard. Die, als de rijkste landen hun huidige Olympische snelheid handhaven, ergens in 2025 zal zijn bereikt. Genoeg tijd dus voor de allerarmste landen om het complete bedrag in de vorm van rente op rente op oude schulden volledig zelf op te hoesten.

Het schrappen van beloofd geld voor Afrika was niet het enige resultaat van de topontmoeting in Hokkaido. Daarnaast slaagden de G8 erin om het streefgetal voor de reductie van CO2-uitstoot tot 2050 terug te brengen van 80 procent naar 50 procent. Wat op de snelheid van de klimaatsverandering nauwelijks van invloed zal zijn, omdat zowel de 80 procent als de 50 procent niet meer is dan een ‘intentieverklaring’ zonder enige concrete toezeggingen.

Met deze uitkomst hebben de acht leiders van de rijkste landen vooral opnieuw laten zien in staat te zijn een slordige 360 miljoen euro op te souperen, terwijl de armsten van de wereld bij bosjes sterven aan de problemen die zij in stand helpen houden. Gelukkig was er zelfs in Hokkaido protest tegen de G8-top, maar het is duidelijk dat er meer dan dat nodig zal zijn om echt iets te veranderen. Hopelijk kunnen we ooit zeggen dat een overdreven voorliefde voor cake niet het enige was wat deze mensen met Marie Antoinette gemeen hadden.

We Will Block You genomineerd

De documentaire 'We Will Block You' van Suzanne Hogendoorn en Mark Kulsdom is genomineerd voor de HollandYOUdoc competitie.

De film is een 60 minuten durend avontuur in de frontlinies van de andersglobaliseringsbeweging ten tijde van de G8-demonstraties bij Heiligendamm in Duitsland, juni 2007. In de film worden de Internationale Socialisten en Universitaire Activisten gevolgd door hun week van protesten. Daarnaast zijn er interviews met Susan George, Paul Kingsnorth en Annette Freyberg-Inan.

Een jury zal de winnaar bekend maken, maar er valt ook een publieksprijs te winnen: een vertoning op het digitale kanaal van Holland Doc. Stemmen kan door een e-mail te sturen naar: mijnstem@vpro.nl o.v.v. We will block you. Stemmen kan nog tot 18 april

Op 20 april (zondag a.s.) wordt de winnaar van de competitie bekendgemaakt in bioscoop de Uitkijk op de Prinsengracht 452 in Amsterdam. De documentaire is te bekijken op de website van HollandDoc. Kijk hier voor meer informatie over de documentaire.

Balkenende bagatelliseert recessiegevaar

Premier Balkenende gelooft niet in de komende recessie. Dat bleek uit zijn woorden op een nieuwjaarsbijeenkomst van het CDA in Zwolle. Veel wijst erop dat de positivo-praat van de premier kant noch wal raakt.

De belangrijkste reden daarvoor is de kredietcrisis die steeds heviger huishoudt. Amerikaanse banken en verzekeringen verschaften riskante hypotheken aan mensen met weinig geld. Zo hielden zij een huizenmarkt draaiende, en daarmee een flink deel van een economie die uit een eerdere recessie opklauterde. Wat in de jaren negentig de internet-economie was, werd de laatste jaren de huizenmarkt: een zeepbel van overproductie. Die is nu gesprongen.

Op het moment dat een flink aantal niet kon afbetalen, kwamen die bedrijven ook in de problemen, Vanwege die problemen werden andere banken weer voorzichtig om leningen aan zulke hypotheekverschaffers te verstrekken. Daardoor konden bedrijven minder makkelijk aan geld voor investeringen komen, hetgeen de economische activiteit ook buiten de financiële sector dreigt af te remmen.

Intussen zijn er al kleinere hypotheekbanken bankroet aan het gaan, en inmiddels raakt de crisis de kern van het bankwezen keihard. Vandaag werden verliescijfers bekend van de Amerikaanse bank Citygroup: 9,8 miljard dollar. Het is voor het eerst sinds 1998 dat deze bank verlies draait. Er is al eerder een topman van die bank vertrokken, nadat het aandeel vorog jaar 47 procent in waarde kelderde.

De aandelenbeurzen reageren al maanden op de hypotheekcrisis. Ook vandaag dalen de beurskoersen, na het nieuws van Citycorps maar ook nadat supermarktconcern Tesco tegenvallende verkopen meldde. Bovendien geeft de Duitse ZEW-index, die het vertrouwen in de economie meet, sinds 1993 – middenin een periode van economische stagnatie – niet meer zo laag gestaan als nu.

De hypotheekcrisis zou wel eens de trigger kunnen zijn voor precies die economische recessie waarvan Balkenende wil doen geloven dat die Nederland niet raakt. Maar aan één ding hoeven we niet te twijfelen: als de realiteit tot het premiershoofd doordingt, zal hij er als de kippen bij zijn om nieuwe bezuinigingen door te drukken - als we hem die kans geven.

Over de hypotheekcrisis lees je achtergronden in een interview met de marxistische econoom Costas Lapavitsas, in het nieuwste nummer van International Socialism Journal.

IS in actie tijdens G8-top

Verslag van de blokkade op 6 juni 2007. Deze video is gemaakt door Suzanne Hogendoorn van het Vrij Media Collectief, en geeft een beeld van de belevenissen van de IS tijdens de G8-top in Rostock. Kijk voor een uitgebreid fotoverslag op http://www.vrijmediacollectief.org