Posts tonen met het label fascisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fascisme. Alle posts tonen

donderdag 26 februari 2009

Demonstreer tegen Voorpost

Voorpost imiteert NSB-posterZondag 1 maart demonstratie tegen Voorpost Maastricht

Aanstaande zondag wil Voorpost, een extreem-rechtse organisatie, een demonstratie houden in het centrum van Maastricht. Naast leden van Voorpost uit België en Nederland worden er ook deelnemers van o.a. het Vlaams Belang verwacht. Dit zou volgens de organisatoren van de tegendemonstratie wel eens een van de grootste demonstraties van extreem-rechts in Nederland sinds WOII kunnen worden.

Door de verrechtsing van de Nederlandse politiek, met in haar voorhoede Geert Wilders, zien openlijk racistische groeperingen hun kans om hun invloed te vergroten. Uit een onderzoek van de Anne Frank Stichting en de Universiteit Leiden is naar voren gekomen dat extreem-rechtse groepen die zich richten op straatactivisme in omvang aan het toenemen zijn en er sprake is van een toenemende bijdrage van hen aan geweldadige incidenten en rhetoriek die tot geweld oproept.

Voorpost past precies in dit plaatje. Met acties proberen ze hun racisme en vijandigheid tegen alles wat in hun ogen "niet-Nederlands" is te verspreiden. Leden van Voorpost houden zich onder andere ook bezig met anti-semitische en islamofobe bekladding en brandstichting. Daarnaast onderhouden ze contacten met onder andere het geweldadige internationale neo-nazi verband Blood and Honour.

De opmars van extreem-rechts moet gekeerd worden. Daarom roepen we mensen op om deel te nemen aan de tegendemonstratie van aanstaande zondag.

Waar verzamelen: Griend (vlakbij station Maastricht)
Hoe laat: 11:30
Meer informatie over de tegendemonstratie / Meer informatie over Voorpost

maandag 10 november 2008

‘Racisme bestrijden door solidariteit te bouwen’

Gisteren was het zeventig jaar geleden dat de Kristallnacht plaatsvond. Gedurende deze nacht in 1938 werden door nazi’s in Duitsland honderden synagogen in brand gestoken en duizenden Joodse huizen, scholen en winkels verwoest. Het was de opmaat naar de Holocaust, waarin miljoenen Joden, Roma en anderen de dood vonden. Brian Droop sprak met Rene Danen van Nederland Bekent Kleur dat de herdenking van de Kristallnacht in Amsterdam heeft georganiseerd.

Waarom is deze herdenking belangrijk?

We moeten leren van de jaren dertig. We moeten voorkomen dat zoiets verschrikkelijks opnieuw gebeurt. Destijds was er de vreselijke hetze tegen Joden, vandaag de hetze tegen moslims. Het is er nog niet op dezelfde gewelddadige schaal als toen, maar je ziet wel dezelfde systematische stigmatisering. Moslims worden tot zondebok gemaakt van allerlei maatschappelijke problemen.

Waar zal de huidige hetze toe leiden?

De toekomst voorspellen is altijd moeilijk. Maar we kunnen wel terugblikken op de afgelopen zeven jaar – de periode waarin de hetze tegen moslims opkwam – en zien waar je uitkomt als je die lijn doortrekt. En dat voorspelt niet veel goeds. De PVV van Geert Wilders pleit voor het verbieden van islamitisch onderwijs, eenzelfde pleidooi als in de jaren dertig tegen joods onderwijs. Wilders is natuurlijk extreem. Toch schuiven andere partijen zijn kant op. De PvdA stelt voor om bij criminaliteit de etniciteit van de verdachte te registreren. Zes jaar geleden was dat volstrekt onbespreekbaar in de PvdA. Ook de media spelen een rol. Onlangs was er enorme ophef over een incident met een Marokkaanse jongen die ambulancepersoneel bedreigde. Maar wanneer het gaat om blanke jeugd, dan hebben de media geen interesse meer.

Is er oppositie tegen racisme?

Ja, die is er wel, maar te weinig. Nederland Bekent Kleur heeft op 22 maart een manifestatie tegen racisme georganiseerd (waar ook de IS medeinitiatiefnemer van was, red.). Actiegroep Doorbraak protesteert op bijeenkomsten van Verdonk. Maar vanuit de officiële politiek is er nauwelijks oppositie. Alleen D66 gaat tegen Wilders’ racisme in. Dat zouden meer partijen moeten doen.

Vernielde ruiten van joodse winkels na Kristallnacht (9 op 10 november 1938)

Waarom hebben jullie Ed van Thijn uitgenodigd om te spreken?

Als kleine Joodse jongen heeft Van Thijn de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog van dichtbij meegemaakt. Eerst het groeiende antisemitisme. Tijdens de oorlog is hij op transport gezet naar een vernietigingskamp. Gelukkig kon hij tijdig ontsnappen. Hij moest vervolgens jarenlang onderduiken. Hij is dus ervaringsdeskundige en weet waartoe racisme kan leiden. Daarom bestrijdt hij de huidige ‘ontmenselijking van moslims’, zoals hij dat noemt. Moslims worden als lastige dingen gezien, als problemen, net als Joden toen.Sommigen zeggen dat de vergelijking tussen antisemitisme en islamkritiek onterecht is. Islamkritiek richt zich tegen een religie, maar antisemitisme tegen mensen. Maar dat zijn smoesjes. Wilders keert zich tegen moslims, tegen mensen. Tijdens de algemene beschouwingen zei hij: ‘Wie betaalt de rekening? Henk en Ingrid betalen voor Mohammed en Fatima.’ Marokkanen komen Nederland ‘koloniseren’. Dat is racisme dat leidt tot fysiek geweld. Onlangs is er een islamitische school in brand gestoken. In de weken na Prinsjesdag sprak de Tweede Kamer liever over Marokkaanse jeugd in Gouda dan over de kabinetsbegroting. Moslims worden gebruikt als bliksemafleider voor economisch wanbeleid.

Wat kunnen we doen?

We bestrijden racisme door solidariteit te bouwen. Op de Kerwinherdenking bekritiseerde Ruben Severina, zelf van Antilliaanse afkomst, ‘politieke partijen die zich op onbeschaamde wijze uiten over Marokkanen en over alles wat moslim is’. Hij snapt dat waar moslims worden aangevallen, ook gemakkelijk Antillianen worden aangevallen. We moeten voor elkaar opkomen. Niet migranten, maar racisme maakt Nederland onleefbaar.

Voor de toespraken en foto’s van de herdenking zie: Nederland Bekent Kleur

Voor verslaggeving in de media zie: Het Parool, De Telegraaf, NU.NL en het NOS journaal:

woensdag 18 juni 2008

Fascistisch geweld Italië leidt tot protest

Nicola Tommasoli, gedood door neo-nazi'sGeweld door fascisten heeft zich verspreid in Italië sinds de verkiezing van een rechtse regering in april. Maar het antwoord van anti-fascisten is indrukwekkend.

Door Stefano Gioffré, Sinistra Critica, Rome

In de regering van Silvio Berlusconi hebben zowel de anti-immigrantenpartij Lega Norte en de ‘post-fascistische’ Nationale Alliantie zitting. Vorige maand sloeg een nazi-bende in Verona de jonge Nicola Tommasoli dood. De pers bagatelliseerde de gebeurtenis als een botsing tussen twee groepen ‘extremisten’.

In de hoofdstad Rome heeft een serie incidenten plaatsgevonden. In de multiculturele wijk Pigneto vielen tien gemaskerde mannen Bengaalse winkels aan. Anti-fascistische studenten aan de universiteit La Sapienza werden door fascisten aangevallen. En voor de ingang van het populaire sociale centrum Acrobax werd een krachtige bom geplaatst, die gelukkig op tijd werd ontdekt en ontmanteld.

De nieuwe regering, vooral de Lega Norte, heeft racisme een respectable gezicht gegeven. En centrum-links heeft hierop nauwelijks een antwoord. In plaats daarvan benadrukt het dat er een onderscheid gemaakt moet worden tussen eerlijke, werkende immigranten en criminelen.

Maar er is wel een serieus antwoord op de racistische aanvallen vanaf de straat. In Pigneto hielden we vlak na de aanval een enorme demonstratie. Dit was het startsein voor de oprichting van een buurtcomité, die een algemene staking van een dag heeft voorgesteld van alle gastarbeiders.

Op de universiteit La Sapienza heeft studentenprotest de faculteit voor menswetenschappen ertoe gebracht juridische stappen te nemen tegen de fascistische aanvallers. De traditionele demonstraties door heel Italië op de dag van de bevrijding van het fascisme waren de grootste sinds jaren. Er zijn nog grote uitdagingen in het creëren van een gezamenlijk antwoord, maar met elke aanval wordt duidelijk dat dit de enige manier is om iets te veranderen.

maandag 9 juni 2008

Onderzoeken onderstrepen racisme

Het echte radicaliseringsprobleemHoe diep de islamofobie waaruit Wilders en Verdonk munt slaan geworteld is in de Nederlandse samenleving blijkt opnieuw uit zomaar twee recente nieuwsberichten.

Bij het gevaar van radicalisering onder jongeren wordt in Nederland vrijwel aansluitend gedacht aan islamitische jongeren. Politicoloog Amy-Jane Gielen deed onderzoek naar zowel radicale moslimjongeren als autochtone rechts-radicale jongeren. Ze kwam tot de conclusie dat beide groepen gemotiveerd worden door een zoektocht naar identiteit, waarbij soortgelijke mechanismen spelen.

Een opmerkelijke conclusie uit het onderzoek is dat de angst voor radicale moslimjongeren overdreven is, omdat rechts-extreme jongeren een groter gevaar vormen. ‘In gesprekken met radicale moslimjongeren merkte ik dat zij geweld resoluut afwijzen, zij verwijzen daarbij juist naar de islam’, zegt Gielen. ‘Rechts-radicalen missen een dergelijke rem. Zij zijn eerder geneigd geweld te gebruiken om hun idealen te verwerkelijken. Uit een onderzoek in opdracht van de Vereniging Nederlandse Gemeenten uit 2007 waarbij 75 gemeenten incidenten meldden, bleek dat het 27 keer om rechts-radicalisme ging en in 8 gevallen om islamitisch radicalisme.’

De mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) concludeerde onlangs in een rapport dat het verplichte inburgeringsexamen in het buitenland discriminerend is. Turken en Marokkanen moeten in hun land van herkomst een toets afleggen, terwijl voor aspirant-migranten uit de EU, de VS, Australië en Japan een dergelijke verplichting niet geldt.

Volgens HRW is de inburgeringstoets met name bedoeld om gezinshereniging vanuit niet-westerse landen te bemoeilijken. De organisatie heeft vastgesteld dat de aanvragen voor gezinshereniging en gezinsvorming uit Turkije en Marokko sinds de invoering van de toets sterk gedaald zijn, mede doordat het examen 350 euro kost. HRW pleit voor het afschaffen van het examen in het land van herkomst. ‘Het examen lijkt erop gericht bepaalde mensen buiten de grenzen te houden,’ zegt HRW-onderzoeker Haleh Chahrokh in een toelichting. Ze wijst erop dat dergelijk afschrikwekkend beleid de integratie van migranten niet bevordert, maar juist bemoeilijkt doordat mensen zich ongewenst voelen en zich afkeren van een samenleving die hen afwijst. ‘Bepaalde immigranten voelen zich niet meer welkom en daardoor zullen zij eerder vervreemden van dan integreren in de Nederlandse samenleving.’

Het wetsvoorstel van toenmalig minister van Integratie Verdonk was expliciet gericht op het tegengaan van de komst van ‘importbruiden’ uit Turkije en Marokko. Dit openlijk discriminerende uitgangspunt werd door een grote meerderheid in de Tweede Kamer gedeeld. Bij de behandeling van de Wet Inburgering Nederland stemde slechts één van de honderdvijftig Kamerleden tegen.

Linkse oppositiepartijen deinzen er uit angst voor stemmenverlies nog steeds voor terug om duidelijk stelling te nemen tegen de islamofobie van Wilders en Verdonk. De boycot door SP en GroenLinks van de Nederland Bekent Kleur-manifestatie op 22 maart tegen racisme was in dat opzicht een dieptepunt. Links moet een helder tegengeluid laten horen tegen racisme en discriminatie en allochtoon en autochtoon samenbrengen in de strijd voor een sociaal Nederland zonder haatzaaierij.

Lees meer nieuws en achtergronden in het nieuwe nummer van de Socialist

donderdag 7 februari 2008

Documentaire: Opstand in Sobibor

Overlevenden van de opstandZaterdag a.s. wordt in het Filmmuseum in Amsterdam de bijzondere documentaire Opstand in Sobibor vertoond, ter gelegenheid van het eredoctoraat dat de Universiteit van Amsterdam heeft verleend aan Sobibor-overlevende Jules Schelvis. Hij werkte in de jaren tachtig mee aan het maken van de documentaire.

Sobibor was een uiterst geheim Nazi-vernietigingskamp in Polen. Tussen 1942 en eind 1943 werden hier een kwart miljoen Europese Joden vermoord, van wie eenderde uit Nederland kwam. De documentaire ‘Opstand in Sobibor’ beschrijft het vermetele plan van een groep net aangekomen Russische krijgsgevangenen, die samen met enkele al aanwezige gevangenen besloten een opstand voor te bereiden. Binnen enkele weken volgde de succesvolle massale ontsnapping uit het zwaar bewaakte kamp.

Na vier jaar voorbereidingstijd filmden regisseurs Lily van den Bergh en Pavel Kogan met een Russische crew - op vier continenten in zes talen – vier overlevenden van de opstand en de Nederlander Jules Schelvis, die Sobibor en vele andere kampen overleefde. Wij zien de hoofdpersonen in hun dagelijks leven in Rostov aan de Don (toenmalige USSR), Goiania (Brazilië), New York en Sydney. Als jonge man of vrouw toonden ze toen het nodig was heldenmoed. Nu, na zovele jaren komen op onverwachte momenten de herinneringen aan de oppervlakte.

De meest geslaagde, minst bekende opstand in een dodenkamp uit de Tweede Wereld Oorlog ontkracht de mythe dat de Joden zich als "lammeren naar de slachtbank" lieten voeren. Een film over het behoud van de menselijke waardigheid.

Filmmuseum Vondelpark 3, Amsterdam 9 februari 2008 om 14:00 uur
Voor reserveren: Open Studio Producties osp@xs4all.nl of 020-6223661. Kijk hier voor achtergrondinformatie over de film.

donderdag 10 januari 2008

Marinus van der Lubbe


Bijna 75 jaar heeft het de Duitse staat gekost om een van de misdaden waarop de nazi-staat gebouwd werd gedeeltelijk symbolisch terug te draaien. Het doodvonnis voor Marinus van der Lubbe, dat op 10 januari 1934 door een fascistische beul voltrokken werd, is eindelijk officieel nietig verklaard.

Marinus van der Lubbe was een Leidse radencommunist. De machtsovername van Hitler in januari 1933 en de passiviteit van de grootste arbeidersorganisaties dreven hem tot wanhoop. Op 27 februari arresteerden de Nazi's hem in het brandende Rijksdaggebouw, en zetten hem als brandstichter gevangen. De brand werd het excuus voor Hitler om de omvorming van de Duitse staat naar een dictatuur compleet te maken. In een showproces stond niet alleen Marinus van der Lubbe, maar ook een aantal leidende communisten terecht. Van der Lubbe zelf zweeg het hele proces lang. Hij werd ter dood veroordeeld, en alle verzoeken tot gratie werden afgewezen.

Later is veel gespeculeerd of Marinus van der Lubbe in zijn eentje had gehandeld, of de Nazi's van zijn plannen op de hoogte waren geweest, en of ze misschien zelf de brand hadden georganiseerd om hun macht verder te kunnen consolideren. Zelfs nu nog wilde de Duitse rechtbank deze vraag ontwijken door Van der Lubbe niet vrij te spreken, maar alleen zijn straf symbolisch kwijt te schelden.

De grote Vlaamse schrijver en dichter Willem Elsschot wist in 1934 al dat de vraag wie de schuldige was en wie het slachtoffer, er niet van afhing of Van der Lubbe de brand had aangestoken. Hij schreef daarom dit prachtige gedicht:

Jongen, met je wankel hoofd
aan den beul vooruit beloofd,
toen je daar je lot verbeidde
stond ik wenend aan je zijde.

De operette duurde lang:
van bet wraakhof naar 't gevang,
van 't gevang weer naar bet hof
in de boeien van den mof.

Veertig haarden dorst je onsteken,
duizend haarden zou men wreken,
maar je beulen stonden paf
toen je zweeg tot in je graf.

Dokters, rechters, procureuren,
allen zijn je komen keuren,
allen vonden je perfect,
en toen heeft men je genekt.

't Had de Koningin behaagd
dat je gratie werd gevraagd,
maar voor zulk een viezen jongen
wordt meestal niet aangedrongen.

Lang heeft men geprakkezeerd
wat een mens het meest onteert,
hangen, branden, vierendelen
of gewoon als varken kelen.

Toen heeft men het mes gekozen
om je toch eens te doen blozen,
want zo'n gala met wat bloed
doet een hakenkruizer goed.

Jongenlief, zoals je ziet.
Leiden krijgt je resten niet
Hitler laat zich niets ontrukken
want hij houdt van die twee stukken.

Holland vraagt nu onverdroten
of je niets werd ingespoten,
maar die vuige, laffe moord
vindt het minder ongehoord.

Laat het stikken in zijn centen,
in zijn kaas en in zijn krenten,
in zijn helden, als daar zijn:
Tromp, De Ruyter en Piet Hein.

Moog je geest in Leipzig spoken
tot die gruwel wordt gewroken,
tot je beulen, groot en klein,
door den Rus vernietigd zijn.

Antwerpen 1934

maandag 22 oktober 2007

Zwitserland: gevaarlijke opmars extreem-rechts

De parlementsverkiezingen in Zwitserland hebben een overwinning voor de extreemrechtse Volkspartij (SVP) opgeleverd. Die partij, geleid door Christoph Blocher, groeide van 26,7 procent in 2003 naar 28,8 procent nu. Ze was en blijft hiermee de grootste partij. Andere partijen blijven stabiel, de sociaaldemocraten verliezen fors. Gelukkig gaat niet alle sociaaldemocratische afkalving naar rechts; de Groenen haalden 9,5 procent, een groei van 1,8 procent vergeleken met de vorige verkiezingen.

Blocher is minister van Justitie in de regering, waaraan traditiegetrouw de vier grote partijen (SVP, Sociaaldemocraten, Liberalen en Christendemocraten) deelnemen. Regeringsdeelname maakte hem echter niet minder extreem. Er zijn nu speculaties dat de traditionele vierpartijenregering ten einde komt. De andere drie partijen zouden de SVP buiten de regering willen houden. Omgekeerd zou Blocher willen proberen om de sociaaldemocraten buiten de regering te houden.

Verkiezingsposters in ZwitserlandDe kracht van de SVP werpt gevaarlijke schaduwen vooruit. De SVP wint stemmen via de Wilders-methode: het aanjagen van islamofobie en het keer op keer verband leggen tussen migranten en criminaliteit. De partij wil dat minaretten verboden worden. Jeugdige criminelen moeten het land uit gegooid als het aan Blocher ligt, en de hele familie moet mee. Berucht werd de verkiezingsposter waar drie witte schapen een zwart schaap eruit schoppen, met als achtergrond een Zwitserse vlag (zie onder). De racistische boodschap was duidelijk. Achter het racisme ligt een keiharde, ultraliberale agenda.

De SVP ging in haar verkiezingscampagne echter verder dan racistische uitspraken en haatzaaiende posters. Op 6 oktober hield de partij een verkiezingsoptocht, waar ettelijke duizenden mensen aan meededen, waaronder groepen openlijke fascisten. In eigen kring stond de optocht bekend als de ‘Mars op Bern’, hetgeen herinneringen oproept aan een eerdere mars, van de fascistenleider Mussolini op Rome.

Links riep op tot een tegenmobilisatie, waar vele honderden mensen aan deelnamen. De sociaal-democraten gaven aanvankelijk steun aan de tegenactie, maar beperkten zich vervolgens tot mooie woorden. Radicaal-linkse groepen trokken de kar. De politie trad hard op tegen de linkse tegendemonstranten. Maar Blochers optocht kon wegens blokkerende tegendemonstranten de plaats in de binnenstad waar ze haar mars wilde afsluiten, niet bereiken.

De in flinke aantallen opgekomen tegenbetogers lieten zien dat een deel van links de opmars van uiterst rechts serieus neemt. Samen met stevige stakingen van bouwvakkers die deze herfst plaatsvinden laten ze een alternatief zien tegenover racistische haat en neoliberaal beleid.