Studenten in Frankrijk zetten door

Al een paar maanden ligt de Universiteit Le Mirail in Toulouse plat. Net zoals op nog 73 van de 85 universiteiten in Frankrijk stemden studenten en docenten eind januari gezamenlijk voor het blokkeren van de universiteit uit protest tegen een nieuwe onderwijswet.

Door Suzanne Veldhuis vanuit Toulouse

De wet is een eerste aanzet tot volledige privatisering van het onderwijs, en er is de studenten en docenten veel aan gelegen om dat te voorkomen. Op dit moment zijn er nog een paar universiteiten in het land die volledig geblokkeerd worden. Op veel plekken zijn de lessen in ieder geval gedeeltelijk hervat, en wordt er geleerd voor de examens. In Toulouse houden studenten en docenten vol. Een paar duizend studenten nemen wekelijks deel aan de algemene vergadering waar acties gepland worden, eisenlijstjes bediscussieerd worden en uiteindelijk gestemd wordt over de voortzetting van de staking. Nog steeds stemt elke week een meerderheid voor het continueren van de blokkades.

Côme, een van de leidinggevende studenten en lid van de NPA, vertelt welke politieke krachten een rol spelen in de staking: ‘Er zijn op dit moment zo’n 21 jongeren van de NPA actief op de universiteit. We zijn de enige politieke organisatie die actief is in de studentenstaking, op de sarkozisten na dan. Zij organiseren actief tegen de blokkades met de leus ‘liber ta fac’ (‘bevrijd je faculteit’), maar zij zijn ver in de minderheid. Wel zijn veel studenten actief in de jongerensecties van de vakbonden, zoals de SUD en de CGT.’

Hoewel er al een paar maanden geen les meer gegeven wordt, is er een dagvullend programma waaraan studenten kunnen deelnemen. Naast kleine acties waarmee ze aandacht voor hun eisen proberen te krijgen in de media is er een groot aanbod aan workshops (‘Wat voor universiteit willen wij?), debatten (‘Wat is democratie?’) en films (La Haine over de banlieus, de Parijse voorsteden, of Modern Times van Chaplin). Met vallen en opstaan ontwikkelen de studenten een eigen democratie van onderop.

Het is onzeker hoe de staking zal aflopen. De regering van Sarkozy heeft de hakken in het zand gezet, en weigert op de eisen van de studenten in te gaan. In Toulouse is de lokale overheid huiverig de politie in te zetten en tot ontruiming over te gaan. In het verleden is gebleken dat de jongeren uit de banlieus, die vlak naast het universiteitscomplex liggen, meer dan bereid zijn de studenten op zo’n moment te hulp te schieten.

De studenten realiseren zich tegelijk maar al te goed dat zolang ze een geïsoleerde strijd voeren, zij te weinig druk kunnen zetten op de regering. Ze weten dat ze hun strijd moeten verbinden met arbeiders, zoals in de vliegtuigindustrie, de zorg en de post. Dat is lastig, maar toch organiseren ze acties en demonstraties met groepen uit andere sectoren, en participeren zij in de algemene stakingsdagen die de vakbonden eens in de zoveel tijd uitroepen.

Côme legt uit dat nu de vakantieperiode aanbreekt de strijd op een laag pitje zal komen te staan. ‘Maar wat betreft de blokkades denk ik dat we genoeg draagvlak hebben om door te gaan na de vakantie. We gaan proberen de strijd van de studenten ook te koppelen aan die op de middelbare scholen. Ik denk dat het in ieder geval zal lukken dit semester gevalideerd te krijgen voor alle studenten, want de regering kan het zich niet veroorloven om tienduizenden studenten hun diploma’s niet te laten behalen. Volgend jaar moeten we dan verder kijken wat we kunnen doen. We geven in ieder geval niet op!’

Algemene staking in Frankrijk

Gisteren vond in Frankrijk de tweede algemene staking in twee maanden plaats. Drie miljoen mensen demonstreerden in 200 plaatsen door het hele land.

Door Colin Smith, vanuit Parijs

Verschillende vakbonden en werkplekken demonstreerden onder verschillende slogans, en stelden hun eigen eisen. Maar de overkoepelende boodschap van de dag was een protest tegen de crisismaatregelen van de regering-Sarkozy. Sarkozy heeft een grote aanval gelanceerd op pensioenen en banen in de publieke sector. Aan de vooravond van de staking bood de Franse president een serie concessies aan op het vlak van de werkloosheidsuitkeringen en de hoogte van de belasting voor laagbetaalden. De vakbonden eisen een verhoging van het minimumloon.

Sarkozy heeft eerder een aantal ‘reddingspakketten’ geïntroduceerd waarbij grote sommen geld werden uitgetrokken voor de banken en de economie. Maar deze maatregelen hebben niet het effect gehad waarop gewone mensen hoopten. Er zijn nu al twee miljoen werklozen, en het vooruitzicht van meer bedrijfssluitingen en banenverlies heeft de woede nog vergroot.

Een grote, militante demonstratie slingerde zich vanaf het Place de la Republique door Parijs. Een continue stroom demonstranten kwam uit de metrostations en de zijstraten, en voegde zich ook na het begin van de demonstratie nog bij de optocht. In de stoet liepen goed georganiseerde blokken van alle grote bonden, maar ook bijvoorbeeld arbeiders van het Holiday Inn op de Place de la Republique, die staken voor hogere lonen.

Op veel borden, posters en stickers werden verbonden gelegd met het succes van het verzet in de Franse overzeese gebiedsdelen Guadeloupe en Martinique, waar een algemene staking van 44 dagen alle 170 eisen binnenhaalde, inclusief een verhoging met 200 euro per maand van het salaris voor de laagstbetaalden.

Activisten van de Nieuwe Antikapitalistische Partij (NPA) waren in groten getale aanwezig. Een belangrijke opiniepeiling gaf eerder deze week aan dat NPA-leider Olivier Besancenot nu even populair is als de Franse President. Hijzelf zegt: ‘In een periode van economische crisis is het ieder voor zich. Maar nu is dat niet het geval. Een collectieve kracht wordt geboren, en dat moet leiden tot een algemene staking.’

Protesten in onderwijs in Frankrijk en Italië

Zowel Frankrijk als Italië zijn momenteel het toneel van grootschalige acties in het onderwijs. In beide landen stimuleren de onderwijsacties ook andere groepen om in verzet te komen. Activisten ter plaatse doen verslag.

Door Sophie Drouillet en Pietro Taviani

Vorige week gingen rond de 200.000 leraren en studenten in heel Frankrijk de straat op tegen de aanvallen van de regering op het hoger onderwijs. De staking werd ondersteund door alle leraren- en studentenbonden. De rechtse regering van Nicolas Sarkozy wil bezuinigen op onderwijs, in plaats van de omstandigheden waaronder les gegeven wordt te verbeteren.

Het doel van de regering kan samengevat worden in een simpele slogan: het aantal leraren terugbrengen om geld te besparen. Voor september 2009 worden 13.500 banen geschrapt, inclusief de banen van 3000 assistenten op basisscholen. Leraren moeten meer uren gaan draaien in ruil voor een loonsverhoging. Dit zal de kwaliteit van het onderwijs negatief beïnvloeden, omdat leraren meer lessen moeten voorbereiden in minder tijd. En vanaf de hogere leerjaren zullen een aantal vakken, zoals geschiedenis en aardrijkskunde, tot keuzevakken worden gemaakt.

Dit alles past in een algemener plan van de regering voor verschuiving van middelen weg van sociale voorzieningen en ten behoeve van haar vrienden in het bedrijfsleven. Elektriciteits- en gasbedrijven zijn al geprivatiseerd, en de regering wil hetzelfde doen met de post en het goederenvervoer op het spoor.

Gelukkig wordt de Franse bevolking weer wakker: voor de lerarenstaking ging de SNCF, de Franse spoorwegen, in staking. Vorige week zaterdag was het de beurt aan de postbodes. Frankrijk beweegt weer, de strijd gaat door!

Italië

De golf van protesten van studenten, leraren, universitaire docenten en scholieren gaat nog altijd rond door Italië. De demonstraties zijn gericht tegen de aanvallen van Berlusconi's regering op het middelbare en het hogere onderwijs.

De protesten hebben ook invloed op de stemming op de werkvloer, en geven arbeiders zelfvertrouwen in het gevecht tegen dreigende ontslagen. Afgelopen vrijdag sloot een staking de gemeentelijke musea en gallerieën in Rome, omdat het personeel vreest voor ontslagen bij de verlenging van contracten, volgende maand.

Wilde stakingen van piloten en cabinepersoneel leidden tot de annulering van meer dan driehonderd Alitalia-vluchten. Opnieuw gingen de acties over ontslagen, nu het staatsbedrijf wordt verkocht aan een groep private investeerders. Voor volgende maand heeft de belangrijkste vakbond een algemene staking uitgeroepen.